خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





جلوه های رفتاری امام حسین (ع)

    بسم الرب الشهدا(ع)

    خصوصیات رفتاری امام حسین (ع):

    1.دلجویی امام از فقیران و اطعام مستمندان:

    به فرموده امام حسین (ع) بهترین عمل بعد از نماز داخل کردن سرور و شادی در قلب مومنین و بر طرف نمودن حوایج و مشکلات آنان است به گونه ای که متضمن گناه نباشد. از این رو همواره در بر طرف کردن حوایج مسلمانان به ویژه فقیران و مستمندان می کوشید. نقل است وقتی حضرت به شهادت رسیدند و بدن مطهرشان عریان گردید، خراش های کهنه ای بر پشت ایشان نمایان بود. هنگامی که علت را از امام سجاد(ع) پرسیدند، فرمودند)(این خراش ها بر اثر حمل بارهای طعام است که پدرم آن ها را بر دوش می گرفتند و به خانه ی بیوه زنان ، یتیمان و تهی دستان می برد)).

    در روابت دیگر نقل است که روزی امام (ع) به جمعی از مساکین گذشت که بر روی عبای خود نشسته بودند و نان خشک می خوردند. هگامی که امام به ایشان رسیدند، حضرت را دعوت کردند، امام از اسب پایین آمدند و فرمودند: خداوند متکبران را دوست ندارد . نزد آنها نشست و با ایشان از آن نان خشک تناول نمود.

    2.شجاعت و دلاوری امام حسین (ع) :

    روایت است روزی در مدینه میان امام و ولید بن عتبه حاکم وقت مدینه بر سر مزرعه ای منازعه شد، حضرت عمامه ولید را از سرش برداشت و بر گردنش پیچید و او را بر زمین کشید. مروان می گوید هرگز ندیدم که کسی بر حاکم چنین جرأتی پیدا کند. ولید اعتراف می کند که حق با امام است. امام حسین (ع) نیز می فرماید: اقرار کردی ، مزرعه را به تو بخشیدم.

    در روز عاشورا هنگامی  که سیدالشهدا به جانب راست سپاه دشمن حمله می کرد، این شعر را به عنوان رجز می خواند:

    اَلمُوَتُ خَیرٌ مِن رُکُوبِ العا ر            وَالعارُ اَولی مِن دُخُولِ النّار

    یعنی مرگ بهتر از ننگ و ذلت است و شکست ظاهری بهتر از ورود به آتش دوزخ است.

    هنگامی که به جانب چپ سپاه دشمن حمله می کرد  می فرمود:

    أنا الحسین بن علیً        أحمی عَیالاتِ أبی آلَیتُ

    اَن لا أنثنَی                    أمضی عَلی دِین النَّبی

    یعنی من حسین فرزند علی (ع) هستم ، از بستگان پدرم حمایت می کنم ، سوگند یاد کرده ام که در مقابل دشمن سر فرود نیاورم و در راه آیین پیامبر کشته شوم.

    بسیاری از سپاه دشمن را به هلاکت رساند؛ عمر بن سعد (لعنة الله) فریاد می زد: وای بر شما آیا می دانید با چه کسی مبارزه می کنید ، این پسر علی پیشانی بلند و کمر سنگین است ، این پسر بسیار کشنده ی عرب است.

    حمید بن مسلم می گوید: ((سوگند به خدا مرد گرفتار و مغلوبی را که فرزندان و خاندان و یارانش کشته شده باشند ، هرگز ندیدم که دلاور تر و قوی دلتر از حسین(ع) باشد. دشمنان به او حمله می کردند و او با شمشیر به آنان حمله می نمود و آنها  از چپ و راست از برابرش می گریختند)).

    امام به جمعیتی حمله میکرد که سی هزار نفر بودند. آن جمعیت همچون ملخ های پراکنده در برابرش پخش می شدند و حضرت می فرمود:

    لا حَولَ وَلا قُوَّةَ اِلّا بِالله



    نوع مطلب :
    برچسب ها : امام حسین، زندگانی امام حسین،
    لینک های مرتبط :


    این مطلب تا کنون 4 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : امام ,حسین ,حمله ,حضرت ,دشمن ,ایشان ,امام حسین ,سپاه دشمن ,امام حسین، ,دشمن حمله ,هرگز ندیدم ,
    جلوه های رفتاری امام حسین (ع)

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده